پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر جذب هواداران ورزشی در کشور ایران با تأکید بر ظرفیت‌های متاورس انجام شد. این مطالعه از نوع آمیخته (کیفی–کمی) و از نظر هدف، کاربردی است. در بخش کیفی، با استفاده از روش گراندد تئوری و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۲ نفر از متخصصان حوزه مدیریت ورزشی و فناوری، داده‌ها گردآوری و از طریق کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران و کارشناسان روابط عمومی و رسانه در وزارت ورزش و جوانان و فدراسیون‌های ورزشی بود که ۶۶ نفر به‌صورت تصادفی انتخاب و ۵۹ پرسشنامه محقق‌ساخته مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. داده‌های کمی با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای SPSS و PLS تحلیل شد. یافته‌های بخش کیفی منجر به استخراج ۴۱ مفهوم شد که در قالب شش عامل اصلی شامل تعاملات، عوامل عاطفی، عوامل فنی، حمایت‌ها، چارچوب‌سازی و نظارت و ارزیابی طبقه‌بندی گردید. نتایج بخش کمی نیز برازش مناسب مدل مفهومی پیشنهادی را تأیید کرد (GOF=0.71). بر این اساس، جذب هواداران ورزشی در ایران در گروی توجه هم‌زمان به ابعاد فناورانه، اجتماعی و عاطفی متاورس و نیز ایجاد زیرساخت‌های حمایتی و نظام‌های ارزیابی مستمر است. یافته‌های این پژوهش می‌تواند به‌عنوان نقشه راهی برای مدیران ورزشی و سیاست‌گذاران کشور در بهره‌گیری راهبردی از فناوری‌های نوظهور جهت جذب، حفظ و توسعه هواداران ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.